Bir Kulun Muradı…

Yazar - 06.06.2016
ramazan-istanbul-2012

Hasta ruhum yolunu gözlüyordu nicedir…

Ve sen yine geldin kutlu misafir gönlümdeki yaralara şifa olmaya geldin…
Ve yine geldin kutlu misafir, açlıkla susuzlukla ruhumun Rab yolunda ki dilinin kelam-ı alâsı olmaya…
Geldin çok şükür, Rabbimle kalbim arasındaki kara perdeleri aralamaya geldin…
Hasta ruhum yolunu gözlüyordu nicedir…
Hoş geldin ey ramazan sefalar getirdin dünyama…

Onun yarattığı bin bir lezzetin şükürsüzlüğünde, gafletle soluduğum günlerin ardından, aç kalan ruhumun, aslıyla buluşmasına erdirdin, hoş geldin…

Nimetlerin içinde, nimetlerden uzak bedenimi eğiten Rabbi Rahimim, uğruna aldığım her nefesin, manâ bulduğu Kutlu Ay, hoş geldin şeref verdin…

Ve tıpkı diğer yıllar gibi gelişinin gidiş zamanı çattığında şahit ol ötelerde bana zamanına sakladığın amellerimle … Nefsin sınırsız arzularına, şeytanın nihayetsiz kandırmacalarına aldırmadan Yaratan’ın aşkına, kul olmamın, yâr olmamın tutkusuna, şahitlik et…

Ey kutlu zaman dilimi, yüce Yaratan’ın “Oruç tutunuz” emrine tabîî gönüllerimizin çırpınışlarına, O’nun (c.c.) sevdası için çokluğun tek bir soluğa, tek bir zikre hal olduğuna ne olur kefil ol…Gözlerin görmediği, kulakların işitmediği ve hiç bir beşerin hayaline bile gelemeyecek nimetlerle dolu lütufların bahşedildiği, Rabbimin oruçlunun mükâfatını bi’zati kendisinin verdiği o kutlu zamanda, “Bu kulunda senin için aç kaldı, susuz kaldı, nefsine boyun eğmeden secdende daim bir muhabbet için günahlarına ağladı, yalvardı” de…

“Ümitle, umutsuzluğun gel-gitlerinde gönlüne düşen duyguların titreyişiyle Sana dayandı, Sana kul oldu merhamet dilendi ve ağladı ağladı ağladı” de… Ve sen ey sultanlar sultanı Ramazan, her gelişinin gitmelerinde olduğu gibi vakit dolup, adım adım dünyamdan uzaklaştığında, ne olur eli boş, gönlü boş, yaş dolu gözlerle beni bi çare bırakma…

Ve sen kulun kurtuluş kapısı, her dem kapılarını sonuna kadar arala şuuruma, nurunu, bereketini akıt… Ve Yaratanımın kulu olmanın dayanılmaz lezzetini bana tattır…

Rukiye Koç

Yazar: Rukiye Koç